10 ωμές υπερτροφές που ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού και προστατεύουν από ασθένειες

Tα superfoods ή στα ελληνικά υπερτροφές βελτιώνουν την υγεία μας και ταυτόχρονα προσφέρουν ευεξία. Είναι τροφές με υψηλή διατροφική αξία, αλλά μικρή θερμιδική.

Εχουν την ικανότητα να προλαμβάνουν διάφορες ασθένειες, έχουν αντιοξειδωτική δράση, βοηθούν
στην απαραίτητα αποτοξίνωση του οργανισμού, ενώ αποτελούν μία πρώτης τάξεως διατροφική επιλογή για όλους όσοι επιθυμούν να διατηρήσουν το βάρος τους σε σταθερό επίπεδο.Μάλιστα, πολλές από τις υπερτροφές θεωρούνται ως κορυφαία αφροδιασιακά, ενώ βελτιώνουν την ευεξία, τη διάθεση και την αντοχή

Κρόκος Κοζάνης: το «καμάρι» της Ελλάδας

Ένα από τα πιο θρεπτικά μπαχαρικά, ο κρόκος Κοζάνης, εκτός του ότι νοστιμίζει το φαγητό μας, συγκεντρώνει πολλαπλές φαρμακευτικές και αφροδισιακές ιδιότητες, περνώντας μπροστά στη λίστα με τα ωφέλιμα μπαχαρικά

Φτιάχνω λεμονάδα με κρόκο Κοζάνης

Υλικά 
4 λεμόνια 
75γρ άχνη ζάχαρη ή μέλι
2 κουταλιές φρέσκο τζίντζερ (πιπερόριζα)
1 κουταλάκι σκόνη Κρόκου  Κοζάνης 

Εκτέλεση 
Βάζετε το χυμό από τα λεμόνια , τη ζάχαρη και λίγο αλάτι (κατά βούληση) σε μια κανάτα . Περνάτε το τζίντζερ από τον τρίφτη και μετά από πρέσα σκόρδου για να βγάλει το χυμό του . Προσθέτετε μόνο το χυμό μαζί με τον Κρόκο Κοζάνης και 500ml κρύο νερό στην κανάτα . Σερβίρετε σε μικρά ποτηράκια με αλάτι στο χείλος (βρέχετε το ποτήρι και το πιέζετε σε αλάτι για να κολλήσει ) και άφθονο πάγο .


Η  συνταγή είναι από το φυλλάδιο του προϊοντος  "Κρόκος  Κοζάνης"  
ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΣ  ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ  ΚΡΟΚΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΚΟΖΑΝΗΣ 
50010 ΚΡΟΚΟΣ - ΚΟΖΑΝΗ 
ΤΗΛ. 2461063283, 2461064114
e-mail sinkroko@otenet.gr

Σαφράν-Κρόκος: Ένα μπαχαρικό με θεραπευτικές ιδιότητες.

 

Ο Κρόκος ο ήμερος (Crocus satius L.) είναι ένα από τα πιο σπάνια φαρμακευτικά φυτά.
Τα αποξηραμένα στίγματα του λουλουδιού αποτελούν τον πολύτιμο κρόκο ή σαφράν ή ζαφορά ή σαφράνι.
Εδώ και τριακόσια χρόνια ο Κρόκος Κοζάνης καλλιεργείται και αναπτύσσεται αποκλειστικά στο Ν. Κοζάνης.
Ξεχωρίζει για την άριστη ποιότητά του, που τον κατατάσσει στην πρώτη κατηγορία κρόκου βιολογικής καλλιέργειας στον κόσμο.
Διατίθεται σε δυο μορφές, νηματίδια και σκόνη, σε ειδικές συσκευασίες.

Οι θεραπευτικές του ιδιότητες είναι γνωστές από την αρχαιότητα, όπως αναφέρεται σε αιγυπτιακό πάπυρο που χρονολογείται από το 1550π.Χ., ενώ αποτελούσε απαραίτητο συστατικό στα ιατρικά σκευάσματα του Ιπποκράτη, του Διοσκουρίδη και του Γαληνού, οι οποίοι τον συνιστούσαν ως παυσίπονο, αντιπυρετικό, υπνωτικό, εμμηναγωγό, επουλωτικό και αφροδισιακό.
Μεγάλο είναι το ενδιαφέρον και της σύγχρονης ιατρικής για τον κρόκο. Η σχετική έρευνα είναι συνεχής και πολύπλευρη. Από τα μέχρι τώρα αποτελέσματα διαπιστώθηκε με βεβαιότητα ότι ο κρόκος έχει:

Αντιοξειδωτική δράση.

Η δράση αυτή θεωρείται σήμερα ιδιαίτερα επωφελής για τον οργανισμό από πολλές πλευρές. Παράγωγα του κρόκου όπως οι κροκίνες –που περιλαμβάνονται στα καροτενοειδή- έχουν ευνοϊκή επίδραση σε εκδηλώσεις του δέρματος που οφείλονται στην ηλιακή ακτινοβολία.

Αντιθρομβωτική δράση.

Το εκχύλισμα στιγμάτων κρόκου, προκαλεί αναστολή της συγκόλλησης των αιμοπεταλίων.
Παράλληλα, διαπιστώθηκε και η αντιπηκτική δράση του.
Αποτέλεσμα της αντιαιομοπεταλιακής δράσης που παρατηρήθηκε σε εργαστηριακό επίπεδο.
Στη δράση αυτή αποδίδεται η μειωμένη συχνότητα καρδιαγγειακών επεισοδίων στη Valencia της Ισπανίας, όπου η κατανάλωση κρόκου είναι μεγάλη.

Η δράση αυτή διαπιστώθηκε από πολλές έρευνες σε καθαρά πειραματικό επίπεδο. Μέχρι στιγμής, η in vitro μελέτη της βιολογικής δραστικότητας των φυσικών υδατοδιαλυτών καροτενοειδών του κρόκου έδειξε ότι αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό και ταυτόχρονα διαφοροποιούν τα ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα των σειρών Κ562 και ΗL-60 (λευχαιμικά κύτταρα).
Βελτιώνει την εγκεφαλική λειτουργία και ιδιαίτερα τη μνήμη (στην Ιαπωνία κυκλοφορεί ήδη επίσημα σχετικό σκεύασμα).
Πρόσφατα πειράματα έχουν δείξει ότι ο κρόκος έχει βελτιωτικά αποτελέσματα σε ζώα με τεχνητή έλλειψη μνήμης και ότι αυτό οφείλεται στη βελτίωση της LTP (Ενδυνάμωση Μακράς Διαρκείας) του ιππόκαμπου χάρη στην κροκίνη, κύριο συστατικό του κρόκου. Ανακουφίζει από τις ενοχλήσεις κατά την οδοντοφυΐα, (σχετικό σκεύασμα κυκλοφορεί στην Ευρώπη).
Βοηθά στη μείωση της χοληστερίνης, στην πέψη, σε κρίσεις άσθματος, στη ναυτία, στο πρήξιμο της νεογιλής οδοντοφυΐας, είναι εμμηναγωγό, αντιπυρετικό, δυναμωτικό και αφροδισιακό.

Από  τη  σελίδα  στο  facebook   Παραδοσιακά  Προϊόντα  Ρόδου

11 βότανα κατά της δυσπεψίας

Φούσκωμα, δυσφορία και πόνος στην κοιλιά. Αυτά είναι τα κυριότερα συμπτώματα της δυσπεψίας, η οποία συνιστά μια σοβαρή ενόχληση για τον οργανισμό. Συνήθως οφείλεται στην κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας φαγητού, στη λαιμαργία και το άγχος, τα καυτερά ή λιπαρά φαγητά ή ακόμη και σε παθολογικές καταστάσεις όπως το έλκος, οι γαστρίτιδες, οι πέτρες στη χολή ή ο καρκίνος στο στομάχι.

 

Σωστή διατροφή, μικρά γεύματα, καλή και αργή μάσηση της τροφής και άσκηση είναι μερικές από τις κινήσεις που συνιστώνται για την αντιμετώπιση της δυσπεψίας

Σε κάθε περίπτωση προκαλείται όταν το στομάχι μας δυσκολεύεται να χωνέψει την τροφή λόγω κακής λειτουργίας του πεπτικού συστήματος. Κάποιες φορές μπορεί να συνοδεύεται από ρέψιμο, καούρες και παλινδρόμηση της τροφής στον οισοφάγο. Η δυσπεψία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται χωρίς καθυστέρηση γιατί ορισμένες φορές η παρουσία της είναι προάγγελος σοβαρότερων παθήσεων. Η υιοθέτηση υγιεινών διατροφικών συνηθειών, τα μικρά γεύματα, η καλή και αργή μάσηση της τροφής, η αποφυγή του καπνίσματος, η διαχείριση του καθημερινού στρες, η άσκηση και η διατήρηση του σωματικού βάρους σε σταθερά επίπεδα είναι μερικές από τις κινήσεις που μπορούν να συμβάλουν στην αντιμετώπιση της δυσπεψίας. Παράλληλα, η ένταξη χωνευτικών φυτικών σκευασμάτων στο διαιτολόγιό μας μπορεί να βοηθήσει σημαντικά.

Η κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας φαγητού, η λαιμαργία, το άγχος αλλά και διάφορες παθολογικές καταστάσεις είναι τα κυριότερα συμπτώματα δυσπεψίας, δημιουργώντας φούσκωμα, δυσφορία ή πόνο στην κοιλιά.

Τα περισσότερα από τα βότανα που αναπτύσσουν φαρμακευτική δράση κατά της δυσπεψίας είναι γνωστά και ευρέως χρησιμοποιούμενα.

Ανηθος Ανακουφίζει από τις στομαχικές διαταραχές Είναι ένα από τα βότανα που χρησιμοποιούνται καθημερινά στην κουζίνα μας, όμως έχει ιδιότητες που πολλοί δεν τις γνωρίζουν. Μεταξύ άλλων, ο άνηθος είναι χωνευτικός και ανακουφίζει από στομαχικές διαταραχές ιδιαίτερα των μικρών παιδιών. Τη δράση αυτή αναπτύσσει το αφέψημα των σπόρων του, που παρασκευάζεται αν βράσουμε 2 κουταλάκια σπόρων σε 1 λίτρο νερό για περίπου 15 λεπτά, και το ανηθέλαιο. Επίσης ο άνηθος επιδρά κατά της στομαχικής κράμπας. Στα συστατικά του φυτού περιλαμβάνονται βιταμίνη C, κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο και μαγνήσιο. Το ανηθέλαιο περιέχει κατά 40-65% ένα δραστικό συστατικό, την καρβόνη, η οποία χρησιμοποιείται και ως αρωματικό.

Ασπερούλα «Μαγιάτικο κρασί» με... ναρκωτικές ιδιότητες Είναι ένα χωνευτικό φυτό που διευκολύνει την πέψη. Είναι ενδεικτικό ότι από τον 16ο αιώνα Αλσατοί και Γερμανοί παρασκεύαζαν ένα αλκοολούχο ποτό με άρωμα ασπερούλας, το οποίο ονομαζόταν «Μαγιάτικο κρασί» και υποβοηθούσε την πέψη. Το βότανο είναι αυτοφυές στη χώρα μας, συναντάται όμως σε ολόκληρη την Ευρώπη και στη Βόρεια Ασία. Το φυτό περιέχει τανίνη και κουμαρίνη, η οποία έχει ναρκωτικές ιδιότητες. Οι βοτανολόγοι συνιστούν προσοχή στη χρήση του καθώς σε μεγάλες ποσότητες και συχνή κατανάλωση η ασπερούλα μπορεί να προκαλέσει διαταραχές μνήμης.

 Γλυκάνισος Για... παραφορτωμένα στομάχια Αυτό το αρωματικό βότανο που χρησιμοποιείται σε πολλές εφαρμογές και ευρέως στην παραγωγή ούζου είναι ορεκτικό αλλά και χωνευτικό. Το ανισέλαιο, το έλαιο δηλαδή που παράγεται με απόσταξη των σπόρων του γλυκάνισου και χρησιμοποιείται πάντα σε πολύ αραιή διάλυση ανακουφίζει όσους φεύγουν από το γεύμα με παραφορτωμένο στομάχι. Ο γλυκάνισος περιέχει αρκετό ασβέστιο ενώ, σύμφωνα με τον βοτανολόγο Ιγνάτιο Ζαχαρόπουλο, σπόροι γλυκάνισου που θα μουσκέψουν σε αραιό οινόπνευμα επί αρκετό διάστημα δίνουν ένα λικέρ πολύ αποτελεσματικό στις περιπτώσεις οδυνηρής δυσπεψίας. Από την αρχαιότητα ο Πλίνιος ανέφερε στα κείμενά του τις ευεργετικές ιδιότητες των σπόρων του γλυκάνισου για το στομάχι.

Κανέλα Χωνευτικό αφέψημα από τον φλοιό της Γνωστό μπαχαρικό που προέρχεται από την Κεϋλάνη όμως είναι αρκετά διαδεδομένο στην Ελλάδα, η κανέλα έχει αρκετές θεραπευτικές ιδιότητες. Οι βοτανολόγοι τη χαρακτηρίζουν «ευστόμαχη», καθώς αυξάνει τις εκκρίσεις του στομαχιού και βοηθά στην καλή πέψη. Η χωνευτική δράση της βρίσκεται στον φλοιό της από τον οποίο παρασκευάζεται αφέψημα. Στον φλοιό περιέχεται ένα αιθέριο έλαιο -στο οποίο οφείλει η κανέλα το έντονο άρωμά της- άμυλο, τανίνη, ανόργανες ουσίες και μαρμυρόλη. Η συλλογή των φλοιών αρχίζει να γίνεται αφού το δέντρο συμπληρώσει την ηλικία των 5 ετών και κατά το χρονικό διάστημα Απρίλιο με Αύγουστο ή Νοέμβριο με Ιανουάριο ενώ στη συνέχεια κόβεται σε λωρίδες και αποξηραίνεται στον ήλιο.

Κρόκος Καταπραϋντικός αλλά και κατά της γαστραλγίας Ο κρόκος είναι ένα αυτοφυές φυτό στη χώρα μας το οποίο είναι κυρίως εμμηναγωγό και καταπραϋντικό, όμως παράλληλα έχει χωνευτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται κατά της γαστραλγίας. Η χορήγησή του χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, καθώς σε μεγάλες δόσεις μπορεί να γίνει τοξικός και να προκαλέσει βίαιες αιμορραγίες. Το φυτό καλλιεργείται συστηματικά στην περιοχή της Κοζάνης για τις αρωματικές, χρωστικές και φαρμακευτικές ιδιότητες που έχουν τα στίγματα του άνθους του και εξάγεται σε σχεδόν ολόκληρο τον κόσμο με την εμπορική ονομασία σαφράν ή ζαφορά. Ο κρόκος χρησιμοποιείται, επίσης, ευρέως στη μαγειρική.

Κύμινο Λίγα γραμμάρια διαλύουν τα αέρια του στομαχιού Είναι χωνευτικό αλλά και παράλληλα ορεκτικό, τονωτικό του πεπτικού συστήματος και του συκωτιού. Οι βοτανολόγοι υποστηρίζουν πως εάν καταναλώσουμε 1 έως 2 γραμμάρια αιθέριο έλαιο κύμινου διαλυμένο σε λίγο νερό θα ανακουφιστούμε από τα αέρια του στομαχιού, ενώ όταν μασάμε σπόρους του φυτού επιτυγχάνεται το ίδιο αποτέλεσμα και καλή πέψη. Παρόμοιες ιδιότητες με το κύμινο έχει και το κόλιαντρο. Στα συστατικά του περιλαμβάνονται κουμινικό αλκοόλ, αλδεΰδες, τερπένια κ.ά. Οι φαρμακευτικές ιδιότητες του κύμινου είναι γνωστές από την αρχαιότητα και μεταξύ άλλων αναφέρεται σε κείμενα της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης.

Λουίζα   Αρωματικό που βοηθά στη χώνευση και τη νεύρωση Η λουίζα είναι ένα έντονα αρωματικό φυτό, τα φύλλα της οποίας με το τρίψιμο αναδίδουν οσμή λεμονιού. Στη βοτανοθεραπεία χρησιμοποιείται ως ενισχυτικό του στομάχου, αφού έγχυμα με ζάχαρη ή μέλι πίνεται εύκολα και βοηθά στη χώνεψη και κατά της νεύρωσης του στομάχου. Παράλληλα, τονώνει τη λειτουργία του στομαχιού, ανακουφίζει από τον μετεωρισμό (φούσκωμα από αέρια του στομαχιού) και έχει καταπραϋντικές ιδιότητες. Το αιθέριο έλαιό της περιέχει κυρίως κιτρικό οξύ, ενώ στη Νότια Αμερική χρησιμοποιείτο εδώ και αιώνιες ως αρωματικό σε καλλυντικά, σαπούνια και σε νερό για πλύσιμο των χεριών μετά το φαγητό.

 Ρίγανη Καταπολεμά την ατονία και τον τυμπανισμό Τη χρησιμοποιούμε ευρέως γιατί προσθέτει νοστιμιά στο ψητό κρέας και τις σαλάτες, όμως παράλληλα συνιστά ένα άριστο φάρμακο για το στομάχι. Η ρίγανη έχει ορεκτικές αλλά και χωνευτικές ιδιότητες, ανακουφίζει από τον μετεωρισμό και τον τυμπανισμό και καταπολεμά την ατονία του στομαχιού. Συνήθως για φαρμακευτικούς σκοπούς καταναλώνεται το τσάι της ρίγανης που φτιάχνεται με δύο κουταλιές του γλυκού σε μισό κιλό νερό. Η ρίγανη φυτρώνει σε χέρσες περιοχές της Μεσογείου και της Ασίας και καλλιεργείται σε πολλές χώρες. Είναι γνωστή από την αρχαιότητα και χρησιμοποιείτο από τους αρχαίους Ελληνες, τους Αιγύπτιους και τους γιατρούς του Μεσαίωνα.

Ροδιά Αποτοξινωτικός και ωφέλιμος ο χυμός της Ο χυμός των ροδιού είναι χωνευτικός, αποτοξινωτικός και ωφέλιμος στη νεύρωση του στομάχου. Από τον χυμό του παρασκευάζεται άλλωστε και η γρεναδίνη, η οποία χρησιμοποιείται κατά στομαχικών και εντερικών παθήσεων. Το ρόδι περιέχει βιταμίνες Α, Β1, Β2, C, Ε και G, ασβέστιο, φώσφορο, κάλιο, νάτριο, σίδηρο και άλλα μεταλλικά στοιχεία. Ο φλοιός του περιέχει αλκαλοειδή, αιθέριο έλαιο και τανίνες ενώ στον χυμό του περιλαμβάνονται σάκχαρα και οξέα. Με καταγωγή από τα Ιμαλάια, η ροδιά ήταν γνωστή από την προϊστορική εποχή στους Ελληνες οι οποίοι αργότερα τη θεωρούσαν σύμβολο της ζωής. Ο Ομηρος ανέφερε ότι ροδιές καλλιεργούνταν στην αυλή του βασιλιά των Φαιάκων Αλκίνοου.

 Συκιά Θρεπτικό φρούτο με ιαματικές ιδιότητες Φυτρώνει σε όλες τις περιοχές της γης που έχουν ήπιο κλίμα, ενώ στην αρχαιότητα ήταν περίφημα τα σύκα της Αττικής. Το σύκο είναι ένα πολύ θρεπτικό φρούτο που έχει πλήθος ιαματικών ιδιοτήτων. Ο γαλακτούχος χυμός του, σύμφωνα με τους βοτανολόγους, έχει πολύ μεγάλη χωνευτική ικανότητα. Η συκιά περιέχει σάκχαρα, λίπη, αζωτούχες ουσίες, βιταμίνες Α, B, C, κάλιο, ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο, σίδηρο.  

Φασκομηλιά Η θερμότητά του τονώνει το πεπτικό σύστημα Το φασκόμηλο αναπτύσσει θερμότητα στο στομάχι και διευκολύνει τη χώνεψη. Είναι τονωτικό του πεπτικού συστήματος και έχει πλούσια φαρμακευτική δράση που βοηθά τον οργανισμό ποικιλοτρόπως. Το φυτό έχει υπόπικρη γεύση και περιέχει ένα αιθέριο έλαιο παρόμοιο με της αψιθιάς. Είναι ένα κοινό βότανο στην Ελλάδα και για τον λόγο αυτό αποκαλείται και ελληνικό τσάι ενώ χρησιμοποιείτο σχεδόν σε όλο τον κόσμο από τους αρχαίους χρόνους.

Πηγή: ethnos.gr

ΒΟΤΑΝΟΛΟΓΙΚΑ

Μαστίχα Χίου, κρόκος Κοζάνης και πολλά ακόμη... Στην ελληνική γη ανθούν οι «σούπερ» τροφές

Εδώ και χρόνια, έχει αναγνωριστεί η μεγάλη αξία της ελληνικής χλωρίδας, που είναι από τις πλουσιότερες στην Ευρώπη, 6.200 φυτικά είδη, από τα οποία τα 1.150 είναι ενδημικά ή ενδοχώρια κατά τον Ιπποκράτη.

Μακρύς επίσης, ο κατάλογος με ονόματα, πολλά από τα οποία γνωστά, των ελληνικών υπερτροφών (super foods), δηλαδή των φυτικών ειδών υψηλής, για τον ανθρώπινο οργανισμό, διατροφικής και φαρμακευτικής αξίας.

Ανάμεσα στα παραδοσιακά, που καλλιεργούνται ήδη συστηματικά στην ελληνική ύπαιθρο και η φήμη τους έχει ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας, όπως η μαστίχα Χίου και ο κρόκος Κοζάνης, υπάρχουν και τα λιγότερο γνωστά, τα «καινοτόμα», τα οποία έχουν μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης και δίνουν προοπτική σε νέους καλλιεργητές.

Όπως δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δρ. βοτανολόγος-γεωπόνος ΑΠΘ, Νίκος Σαμαρίδης «πρόκειται για θαμνώδη και δενδρώδη δασικά φυτά, που μπορούν να αξιοποιηθούν για τη διατροφική ενίσχυση του οργανισμού, αλλά έχουν και ευεργετική ωφελιμότητα για την υγεία. Καλύπτουν την άμυνα του οργανισμού, προστατεύουν από κρύο και λοιμώξεις, είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά, και ακόμη δεν είναι πολύ γνωστά στους αγρότες».

Οι «ρίζες» τους όμως, χάνονται στην αρχαιότητα. Όπως τονίζει ο δρ. Σαμαρίδης, «ο Όμηρος στην Ιλιάδα αναφέρει ότι η Κίρκη παρέθεσε γεύμα στον Οδυσσέα και τους συντρόφους του με καρπούς κρανιάς».

Τέτοια φυτά είναι η κουμαριά, η κρανιά, ο κράταιγος, η άγρια τριανταφυλλιά, η βατομουριά και άλλα πολλά.

Οι καρποί της αγριοτριανταφυλλιάς έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C και φλαβονοειδή, δηλαδή αντιοξειδωτικές ουσίες. Ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού και προστατεύουν από τις λοιμώξεις. Από τους καρπούς της είναι δυνατόν να παρασκευαστεί σιρόπι και μαρμελάδα.

Το αφέψημα από τα φύλλα της κουμαριάς, περιέχει αρβουτίνη και τανίνες, που έχουν αντισηπτικές ιδιότητες για το ουροποιητικό σύστημα. Επίσης, ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε τα φύλλα ως κατάπλασμα για θρομβοφλεβίτιδες. Σήμερα, στην κλασική φαρμακευτική κυκλοφορούν κουμαρινικά αντιπηκτικά. Ενώ, από τα κούμαρα μπορούν να παρασκευαστούν τσίπουρο, λικέρ, κονιάκ και μαρμελάδα.

Ο κράταιγος είναι το φυτό που κάνει κραταιό τον καρδιακό μυ. Ως αφέψημα τα φύλλα και τα άνθη του είναι ωφέλιμα για τη ρύθμιση και της υπέρτασης και της υπότασης, έχει δηλαδή αμφότερη ρυθμιστική δράση. Οι καρποί του είναι πλούσιοι σε βιταμίνη C και φλαβονοειδή (αντιοξειδωτικά). Σύμφωνα με τον δρ. Σαμαρίδη, Γερμανοί έχουν ήδη δείξει ενδιαφέρον για την ανάδειξη των φαρμακευτικών τους ιδιοτήτων. Από τους καρπούς του μπορούν επίσης να παρασκευαστούν αλκοολικά εκχυλίσματα (βάμματα).

Η κρανιά έχει υψηλή αντιοξειδοτικότητα, στυπτικές (αντιαιμορραγικές) και αντιπυρετικές ιδιότητες. Τα κράνα, οι καρποί της, περιέχουν φλαβονοειδή, σίδηρο και ανθοκυάνες, ισχυρότατες αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ουσίες. Από τους καρπούς παρασκευάζεται επίσης χυμός που καταναλώνεται ως αναψυκτικό, ενώ ιδιαίτερα ανθεκτικό είναι το ξύλο της. Από ξύλο κρανιάς κατασκευάζονται οι γκλίτσες, ενώ λέγεται ότι από κρανιά είχε κατασκευαστεί και ο εμπνευσμένος από τον πολυμήχανο Οδυσσέα, Δούρειος Ίππος.

Τα φυτά αυτά συναντώνται περισσότερο στην ηπειρωτική Ελλάδα, ημιορεινή και ορεινή, όπου προσφέρονται οι πιο κατάλληλες βιοκλιματικές (θερμοκρασία, βροχοπτώσεις) και οικοτοπικές (έδαφος, ηλιοφάνεια) συνθήκες για την αποδοτική καλλιέργεια και την αξιοποίησή τους, για την παραγωγή δευτερογενών προϊόντων (μαρμελάδα, ποτά, χυμοί).

Όπως αναφέρει ο δρ. Σαμαρίδης, η Μακεδονία έχει την πιο πλούσια και παλαιότερη καλλιέργεια φυτωρίων, καθώς και εμπειρία από ομαδικές και συνεταιριστικές καλλιέργειες, από μονάδες βιοτεχνολογικής αξιοποίησης, μεταποίησης δευτερογενών γεωργικών προϊόντων και αποστακτήρια αιθέριων ελαίων. Διατηρεί το προβάδισμα στη νέα πρόταση των θαμνοειδών και δενδροειδών φαρμακευτικών και είναι ένας απέραντος πειραματ-αγρός, από την Κοζάνη, Έδεσα μέχρι τη Δράμα, όπου υπάρχουν φυτώρια και καλλιέργειες ροδιάς, βατόμουρων, σμέουρων, μύρτιλλου, κράταιγου, φραγκοστάφυλλων κ.α.

Οι προτεινόμενες καλλιέργειες απαιτούν ήλιο, εδάφη αποστραγγιζόμενα, κυρίως ξερικά, υψόμετρα κυρίως ημιορεινά, πλαγιές ελατοδασών, πχ η αγριοτριανταφυλλιά και ο κράταιγος, που είναι αυτοφυή σε τέτοιες περιοχές, ελάχιστες βροχοπτώσεις. Αντέχουν σε χαμηλές θερμοκρασίες τα περισσότερα, πχ η κρανιά, μπορεί να επιβιώσει και στους -30. Είναι ανθεκτικά στις φωτιές, η κουμαριά μάλιστα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ανάπλαση δασικών εκτάσεων. Οι λίγοι εχθροί και ασθένειες των δασικών θαμνοφύτων, δηλαδή ανθράκωση, φυτοφθόρα, σκωρίαση, και οι τετράνυχοι μπορούν να ελέγχονται από ειδικές υπηρεσίες γεωργικών εφαρμογών.

Πέρα από τη διατροφική και θεραπευτική αξία που έχουν τα είδη αυτά και τη δυνατότητα παρασκευής δευτερογενών προϊόντων, ο δρ. Σαμαρίδης υπογραμμίζει τη δυνατότητα «να πάμε ένα βήμα πιο μπροστά και να γίνει η διεύρυνση της καλλιέργειάς τους και η θεραπευτική ανάδειξή τους». «Η διεύρυνση της καλλιέργειας θα γίνει με τη συνεργασία γεωπονικών πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων, όπως ο Ελληνικός Γεωργικός Οργανισμός (ΕΛΓΟ) «ΔΗΜΗΤΡΑ», ενώ η θεραπευτική ανάδειξή τους μπορεί να γίνει με την επιστημονική συνεργασία πανεπιστημιακών ή ερευνητών, των κλάδων της βιοχημείας και της φαρμακογνωσίας».

Οι δήμοι, σύμφωνα με τον δρ. Σαμαρίδη, πρέπει να παραχωρήσουν αναξιοποίητες ημιορεινές πλαγιές και λειμώνες (εγκαταλελειμμένα βοσκοτόπια), με πολυετείς συμβολικές συμβάσεις σε νέους καλλιεργητές, όπως για παράδειγμα ο δήμος Βελβεντού στην Κοζάνη. «Έτσι, θα ανθίσουν μαζί με τα ωφέλιμα για θρέψη και θεραπεία φαρμακευτικά φυτά και η παραμελημένη ελληνική ύπαιθρος» υπογραμμίζει.

Την ίδια ώρα, ο δρ. Σαμαρίδης, υπενθυμίζει την υψηλή αξία των αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, των βοτάνων, με τα οποία έχει προικιστεί η φύση στα νησιά, στη νότια και στην κεντρική Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Κρήτη. Τα βουνά της, οι ραχούλες και τα φαράγγια της μοσχοβολούν θυμάρι, μαντζουράνα, μαλωτήρα (σιδερίτης), φλισκούνι, φασκόμηλο, δίκταμο (έρωτας) κ.α.

Αυτά τα αρωματικά φυτά χρησιμοποιούνται από τον ελληνικό λαό εμπειρικά και παραδοσιακά για εκατοντάδες χρόνια, ως τσάγια, ροφήματα και άλλες μορφές.

Είναι, επίσης, πολύτιμα για τα αιθέρια έλαιά τους, όπου από αρχαιοτάτων χρόνων με απλές παραδοσιακές μεθόδους (υπερχείλιση σε λίπος) γινόταν εξαγωγή των αιθέριων ελαίων. Μαρτυρίες υπάρχουν τόσο στην Κρήτη, στα ανάκτορα του Μίνωα, ενώ στην Πύλο, στα ανάκτορα του Νέστορα, υπήρχε ειδικό δωμάτιο με τα «ζείδωρα» αιθέρια έλαια.


Από  το  Ιστολόγιο   mothernature.gr

Οι τροφές που πολεμούν την χειμωνιάτικη παγωνιά

Όσο η θερμοκρασία πέφτει, τόσο μεγαλώνει η όρεξή μας και μαζί με αυτή και τα τσιμπολογήματα. Τι θα λέγατε, όμως, αν αυτά που τρώγατε μπορούσαν να σας ζεστάνουν με τον πιο οικονομικό τρόπο;

Η διάρκεια της μέρας είναι μικρή, η θερμοκρασία ετοιμάζεται να πιάσει… πάτο κι εμείς κλεινόμαστε όλο και περισσότερο στο σπίτι, ξαπλωμένοι μπροστά στην τηλεόραση, τυλιγμένοι με μια κουβέρτα και αγκαλιά με διάφορα junk food, από πατατάκια μέχρι πίτσες και χάμπουργκερ.

Όσο, όμως, κι αν μοιάζουν να μας ικανοποιούν, τα junk food εκτός του ότι μας φορτώνουν με πολλές θερμίδες και κορεσμένα λίπη, δεν μπορούν να μας προσφέρουν κάτι άλλο σημαντικό δεδομένης της περιόδου: να μας ζεστάνουν.

Κι όμως, υπάρχουν τροφές που έχουν ακριβώς αυτή τη φυσική ιδιότητα και μάλιστα χρησιμοποιούνται από τα αρχαία χρόνια σε διάφορες κινέζικες, ινδικές και ανατολίτικες εν γένει πρακτικές, ενώ ακόμη και η σύγχρονη επιστήμη έχει ξεκινήσει να μελετά την πλευρά της διατροφής που αφορά τις επιδράσεις που έχουν οι τροφές στον οργανισμό μας μετά την πέψη. Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι τροφές παρουσιάζουν συγκεκριμένες ιδιότητες μόλις καταναλωθούν και περάσουν την πεπτική διεργασία, επηρεάζοντας τον καθένα από εμάς που τις καταναλώνουμε με τρόπο που καθορίζεται από τη γενετική μας φύση και δομή.

Κάποιοι για παράδειγμα συνήθως ζεσταίνονται, ενώ κάποιοι άλλοι συνήθως κρυώνουν, με αποτέλεσμα όταν πέφτει η θερμοκρασία, αυτοί που κρυώνουν να έχουν περισσότερη ανάγκη τις τροφές που θα τους προκαλέσουν μια πιο θερμή αίσθηση, διεγείροντας συγκεκριμένους νευροδιαβιβαστές του σώματος. Αντίστροφα, η κατανάλωση αυτών των τροφών από τους πιο… «θερμόαιμους» μπορεί να προκαλέσει διάφορα συμπτώματα, από υπερβολική ζέστη μέχρι και φουσκάλες στο στόμα.

Αν, πάντως, ανήκετε στην κατηγορία αυτών που η πτώση της θερμοκρασίας τους καθιστά μόνιμα τυλιγμένους με μια κουβέρτα, οι παρακάτω τροφές θα σας βοηθήσουν να περάσετε έναν πιο θερμό χειμώνα και να πετάξετε επιτέλους αυτή την κουβέρτα από πάνω σας.

Ζεστό τσάι: Ίσως από τα πιο προφανή ροφήματα που καταπραΰνουν αμέσως το αίσθημα κρύου που νιώθουμε. Δοκιμάστε το με λίγο τζίντζερ ή κανέλα ή κάρδαμο ή γαρύφαλλο και τονώστε το ανοσοποιητικό σας.

Σπόροι σουσαμιού: Τόσο το μαύρο όσο και το άσπρο σουσάμι είναι γνωστό ότι παρέχει θερμότητα στο σώμα μας μετά τη χώνεψη, γι’ αυτό έχετε τη δικαιολογία αυτή τη φορά να δοκιμάσετε διάφορα γλυκά ή κουλούρια με σουσάμι – αρκεί να μην το παρακάνετε λόγω θερμίδων.

Σκόρδο: Ρίχνει την πίεση, τη χοληστερίνη, έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες και μαζί με όλα αυτά μπορεί να ανεβάσει τη θερμοκρασία μας. Για όσους, μάλιστα, πάσχουν από βρογχίτιδα και άσθμα, το σκόρδο μέσα σε μια σούπα λαχανικών θα αποτελέσει το καλύτερο φάρμακο – αρκεί μετά την κατανάλωσή του να μην έχετε κοινωνικές υποχρεώσεις…

Τζίντζερ: Η γνωστή σε όλους μας πιπερόριζα, μπορεί να βοηθήσει στο κρύωμα και τον πυρετό, ενώ μπορεί να ανεβάσει και τη θερμοκρασία του σώματός μας και να μας ζεστάνει όταν το έχουμε ανάγκη. Δοκιμάστε τη στο φαγητό, στο τσάι, σε σούπες ή μαγειρεμένα λαχανικά, απλώς προσέξτε την ποσότητα που θα χρησιμοποιήσετε, καθώς είναι καυτερή.

Κανέλα: Ένας ζεστός καφές, ένα τσάι ή λίγο ρυζόγαλο παίρνει σίγουρα άλλη γεύση και νοστιμιά με λίγη κανέλα, η οποία θα σας ανακουφίσει λίγο από το κρύο.

Κρεμμύδι: Όπως και το σκόρδο, έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες και ενδείκνυται για τις κρύες χειμωνιάτικες νύχτες – όχι όμως και τις ρομαντικές. Προσθέστε το σε σούπες ή σε σαλάτες.

Σπόροι κύμινου: Δίνουν άρωμα στη μαγειρική, γεύση στα πράσινα λαχανικά και νοστιμιά στα φαγητά, ενώ ταυτόχρονα σας κάνουν να αισθάνεστε πιο ζεστά και άνετα.

Πιπέρι: Ανήκει στην κατηγορία των πικάντικων μπαχαρικών που μας ανεβάζουν τη θερμοκρασία και μπορείτε να το προσθέσετε παντού – σε λογικές πάντα ποσότητες – ενώ έχει θετική επιρροή και στους ασθματικούς.

Γαρύφαλλο: Φρεσκάρει την αναπνοή, βοηθά στο φούσκωμα και τον τυμπανισμό, ενώ είναι επίσης γνωστό και για τις αντισηπτικές του ιδιότητες. Δοκιμάστε το σε σάλτσες ή σε γλυκά.

Μάραθος: Αρωματικός και φαρμακευτικός, ο μάραθος κάνει καλό στο στομάχι και μπορεί μάλιστα να χρησιμοποιηθεί μετά τα γεύματα σαν βοηθητικό στην πέψη, ενώ υπόσχεται να μας ανακουφίσει από το κρύο.

Αμύγδαλα: Φάτε 10 μουλιασμένα αμύγδαλα το πρωί μιας χειμωνιάτικης ημέρας για να αντιμετωπίσετε λίγο καλύτερα το κρύο.

Φιστίκια: Από τους αγαπημένους ξηρούς καρπούς των περισσότερων, τα φιστίκια αποτελούν ένα καλό χειμωνιάτικο σνακ. Προσέξτε μόνο την υπερκατανάλωσή τους, καθώς μπορεί να προκαλέσουν αέρια.

Κρόκος Κοζάνης: Εκτός από φυσικό αντικαταθλιπτικό, ο κρόκος Κοζάνης (αλλιώς σαφράν ή ζαφορά) έχει θεραπευτικές ιδιότητες και πλούσια γεύση.

Μέλι: Φυσικό γλυκαντικό με βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά που μπορεί να αντικαταστήσει τη ζάχαρη στα ζεστά σας ροφήματα.

Φασόλια: Αποτελούν πολύ καλή πηγή πρωτεΐνης, η οποία μας είναι απαραίτητη και ταυτόχρονα μας παρέχουν φυτικές ίνες οδηγώντας σε αύξηση της θερμοκρασίας, χωρίς τη συνοδεία χοληστερόλης ή κορεσμένων λιπών που βρίσκουμε στη βασική πηγή πρωτεΐνης, το κρέας.

Ποιες τροφές πρέπει να αποφεύγετε;

Καλό θα ήταν να μείνετε μακριά από τα σάντουιτς με άσπρο ψωμί, τα επεξεργασμένα πατατάκια, τα αεριούχα ποτά, τους κρύους καφέδες, το αγγούρι, το αλκοόλ, το ρύζι αργά το βράδυ, το πολύ βούτυρο και το κρύο νερό και να φροντίσετε να μην τρώτε μεγάλη μερίδα βραδινού, γιατί με αυτό τον τρόπο υπερφορτώνετε το μεταβολισμό σας και διαταράσσετε την πεπτική διαδικασία και τη θερμοκρασία σας.

Click@life

Τσουκνίδα και ραδίκι με επίσημη άδεια στα φαρμακεία.

Λίγοι σήμερα θα μπορούσαν να φανταστούν ότι το “ταπεινό” ραδίκι -και συγκεκριμένα η ρίζα του- είναι φάρμακο για τη δυσπεψία και τις γαστρεντερικές διαταραχές, η πασίγνωστη τσουκνίδα αντιμετωπίζει την παρακράτηση υγρών και την υπερπλασία του προστάτη ενώ το παραδοσιακό βαλσαμόχορτο «συνταγογραφείται» πλέον για την κατάθλιψη.

Κι, όμως, τα παραπάνω και άλλα φυτά υψηλού φαρμακευτικού ενδιαφέροντος- συνολικά τουλάχιστον
σαράντα -τα οποία φυτρώνουν από μόνα τους στην ελληνική ύπαιθρο, έχουν λάβει τα τελευταία χρόνια από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων επίσημη άδεια κυκλοφορίας στα φαρμακεία, με παραδοσιακά τεκμηριωμένη αποδεκτή και ασφαλή χρήση! Εκεί, μπορεί κανείς να τα βρει με τη μορφή εκχυλισμάτων σε κάψουλα ή βάμματος, δισκίων και σιροπιών καθώς έχει καθοριστεί με ακρίβεια η συνιστώμενη δοσολογία για κάθε μία από τις παθήσεις και ασθένειες που αποδείχτηκε ότι αντιμετωπίζουν.

Τα παραπάνω αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επίκουρος καθηγητής του Φαρμακευτικού Τμήματος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Προκόπιος Μαγιάτης, ο οποίος υπογραμμίζει πως μέχρι τώρα τέτοια φυτά, σε αποξηραμένη μορφή αλλά και βότανα, μπορούσε κανείς να τα μαζέψει από τη φύση ή να τα αγοράσει από μαγαζάκια, λαϊκές αγορές, πανηγύρια αλλά και πλανόδιους πωλητές.

Ωστόσο, η εν λόγω αγορά λειτουργούσε και λειτουργεί ανεξέλεγκτα και χωρίς σαφείς οδηγίες ως προς τη δοσολογία, τον τρόπο χρήσης και τον κατά περίπτωση φαρμακευτικό σκοπό. Ύστερα από επιστημονικές έρευνες χρόνων, πειραματικές δοκιμές και εφαρμογές και τις απαραίτητες ευρωπαϊκές εγκρίσεις, σαράντα φαρμακευτικά φυτά που μεγαλώνουν στη χώρα μας βρίσκονται ήδη στα ράφια των φαρμακείων ή αναμένεται να τα συναντήσουμε πολύ σύντομα μπροστά μας.

Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται το παρθένιο (που καταπολεμά τις ημικρανίες), η βαλεριάνα, το τήλιο, το μελισσόχορτο, η λεβάντα και το χαμομήλι (που έχουν ηρεμιστική και κατευναστική δράση), η τσουκνίδα, ο κέδρος, ο αρκτοστάφυλος, το πολυκόμπι, ο κέδρος και τα φύλλα ελιάς (με σημαντική διουρητική δράση), η μέντα, το μάραθο, ο γλυκάνισος, το δενδρολίβανο, το φασκόμηλο, η γλυκίριζα, η πικραλίδα και η ρίζα του ραδικιού (κιχωρίου) (που αντιμετωπίζουν γαστρεντερικές διαταραχές όπως η δυσπεψία), τα αντιμικροβιακά πανσές και λάππα και το αντικαταθλιπτικό βαλσαμόχορτο (υπερικό).

Επιπλέον, η αγριοκαστανιά, η αγριομερσίνη, ο μελίλωτος και η κόκκινη άμπελος καταπολεμούν πλέον επίσημα τα προβλήματα στο κυκλοφοριακό σύστημα, η καλέντουλα τις φλεγμονές του δέρματος και η δενδρομολόχα το κρυολόγημα και τον βήχα. Εκτός, όμως, από τη φαρμακευτική σημασία αυτού του φυσικού πλούτου της χώρας, τεράστιες είναι και οι οικονομικές δυνατότητες που έχουν μπροστά τους οι παραγωγοί σε ό,τι αφορά την οργανωμένη καλλιέργεια τέτοιου είδους φυτών.

«Πρόκειται για πολύ συνηθισμένα ελληνικά φυτά που κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι διαθέτουν πλέον επίσημη άδεια κυκλοφορίας στο φαρμακείο» τονίζει ο κ. Μαγιάτης και προσθέτει: «οι προοπτικές είναι μεγάλες καθώς στην Ελλάδα φύονται 5000 διαφορετικά είδη φυτών και πολλά από αυτά μπορούν να καλλιεργηθούν και να αποτελέσουν διέξοδο για τον αγροτικό κόσμο. Αυτή τη στιγμή κανείς δεν γνωρίζει επακριβώς τι από όλα αυτά καλλιεργείται και σε τι ποσότητες στη χώρα μας ενώ δεν υπάρχει και κάποιος επίσημος φορέας που να μπορεί να κατευθύνει τους αγρότες σε αυτές τις καλλιέργειες».

Παρ' όλα αυτά, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πολλά φυτά έχουν «μπει» την τελευταία δεκαετία στη διαδικασία της παραγωγής φαρμακευτικών σκευασμάτων. Αντίθετα, στην Ελλάδα η σχετική δραστηριότητα βρίσκεται ακόμη σε χαμηλά επίπεδα με εξαίρεση, για παράδειγμα, την περίπτωση της Κρήτης, όπου καλλιεργείται το δίκταμο (γνωστό φυτό από την αρχαιότητα με αντισηπτική, τονωτική και αντισπασμωδική δράση), αλλά και της δυτικής Μακεδονίας, όπου καλλιεργούνται αρωματικά φυτά όπως το τριαντάφυλλο.

Στο ίδιο μήκος κύματος, μεγάλες δυνατότητες υπάρχουν και για καλλιέργειες που είναι ήδη εδραιωμένες εδώ και πολλά χρόνια, όπως αυτές του κρόκου Κοζάνης ή της μαστίχας Χίου. «Όσο και αν φαίνεται περίεργο τα δύο αυτά προϊόντα δεν έχουν ακόμη κατοχυρωθεί ως φαρμακευτικά, βρίσκονται, ωστόσο, πολλές έρευνες σε εξέλιξη από τις οποίες αποδεικνύεται η δράση της μαστίχας, για παράδειγμα, στην καταπολέμηση του έλκους στομάχου».

Πηγή: conspiracyfeeds

Από  το  Ιστολόγιο    Κηπευτικά  Αγίου  Γεωργίου 

1899 - Πρακτικές συνταγές για ιατρικές παθήσεις, του Μοναχού Αγαπίου του Κρητός

Μητέρα της παραδοσιακής φαρμακευτικής είναι η πατροπαράδοτη φαρμακοβοτανική, η οποία ανδρώθηκε και διαδόθηκε με τη λαϊκή φροντίδα, παρατήρηση, μνήμη, εμπειρία, προφορική μετάδοση και πρακτική.

Οι βοτανοθεραπευτές μοναχοί του 19ου αιώνα στήριζαν τις γνώσεις τους αποκλειστικά στη μελέτη του φυτικού κόσμου, του απέραντου περιβολιού της γης, το οποίο παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη συλλογή δρογών (προϊόντων του πρώτου φαρμακείου του ανθρώπου, της φύσης). Γνώριζαν πολύ καλά ότι τα βότανα προστατεύουν, θεραπεύουν, τονώνουν, και μακροημερεύουν τον άνθρωπο, ενώ παράλληλα αξιοποιούσαν αποτελεσματικά την αντιφλεγμονώδη, τονωτική, αντισηπτική δράση των φυτικών, αιθέριων ελαίων που προέρχονταν από το χημείο της ζωής.

Οι ονομαστοί βοτανολόγοι του Αθω Κλήμης, Γυμνάσιος, Αγάπιος, Λάνδος, Θεόφιλος, Δοσίθεος προσέφεραν αφιλοκερδώς τις πολύτιμες φαρμακογνωστικές εμπειρίες τους στους αρρώστους της Iεράς Xερσονήσου.

Σ' όλα τα μοναστήρια του περιβολιού της Κυρίας Θεοτόκου βρίσκονται πολύτιμα φαρμακευτικά τετράδια γραμμένα από νοσοκόμους, βοτανολόγους και φαρμακοτρίφτες μοναχούς. Για παράδειγμα, στην Ιερά Μονή Ξενοφώντος υπάρχει το τετράδιο του μοναχού Γρηγορίου και στη Σιμωνόπετρα το έργο πρακτικής ιατρικής του μοναχού Δοσιθέου με ημερομηνία 1η Μαρτίου 1909. Επίσης, ο Ε. Διονυσάτης έγραψε το φαρμακευτικό του τετράδιο με ημερομηνία 21 Ιανουαρίου 1941. Οι ταπεινοί αυτοί υπηρέτες της υγείας της Αγιωνύμου Χερσονήσου μας άφησαν τις γνώσεις, τις εμπειρίες και τις παρατηρήσεις τους στα φαρμακευτικά τετράδια - συνταγολόγια που φυλάσσονται επιμελώς στις αγιορείτικες βιβλιοθήκες. Τα τετράδια αυτά και η προφορική παραδοσιακή φαρμακευτική αποτελούν τα θεμέλια της λαϊκής φαρμακευτικής που κληρονομείται από γενιά σε γενιά.

 Ο μοναχός Αγάπιος ο Κρης, κατά κόσμον Αθανάσιος ή Αγάπιος Λάνδος, γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης περί το 1580 και πέθανε στη Βενετία το Φεβρουάριο του 1656. Το 1610 μονάζει στην Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας της Αθωνικής Χερσονήσου και ασχολείται με τη μελέτη των κωδίκων της τεράστιας βιβλιοθήκης της, τη διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών και τη συγγραφή πολλών έργων του. Το ιατροσοφικό βιβλίο «ΓΕΩΠΟΝΙΚΟΝ» του λόγιου Λαυρεώτη μοναχού αποτελείται από 230 κεφάλαια και χωρίζεται σε τρία μέρη. Το ονόμασε «ΓΕΩΠΟΝΙΚΟΝ» διότι τα πρώτα κεφάλαιά του αναφέρονται στους γεωργούς και τους κηπουρούς.

Το τρίτο μέρος (φαρμακευτικό τετράδιο) - και πιο συγκεκριμένα τα κεφάλαια ΡΛΗ΄ μέχρι ΣΛ΄ - περιλαμβάνει σειρά συνταγών για ιατρικές παθήσεις, πολλές από τις οποίες παρατίθενται αναλυτικά παρακάτω:

Αιμορροΐδες εξωτερικές: Παίρνετε λίγο ζαμπούρι και το βάζετε μέσα σε ζεστή ψημένη μελιτζάνα με λίγο φωτιστικό οινόπνευμα. Τοποθετείτε τη μελιτζάνα επί του πονεμένου μέρους, κατόπιν την αφαιρείτε και στο ίδιο μέρος τοποθετείτε μία πάνα. Επαναλάβετε 5 - 6 φορές για να επιτευχθεί η θεραπεία.

 

Αμυγδαλίτιδα: Παίρνετε αγκινάρες με τα φύλλα και αφού τις βράσετε καλά, τις κάνετε ζεστό κατάπλασμα επάνω στο λαιμό.

Αναιμία: Βράζετε κρασί, 100 δράμια αγριάδα, 100 δράμια ζάχαρη, 100 δράμια κινά, 2 χούφτες σκορπίδι (φυτό) και πίνετε το υγρό.

Αλλος τρόπος

Παραγεμίζετε 3 καρπούζια με 50 δράμια γαρύφαλλα και 100 δράμια μαστίχα. Τα στέλνετε στο φούρνο και αφού ψηθούν, τα κάνετε πολτό μέσα σε αγγείο, βάζετε την ανάλογη ζάχαρη και το βράζετε μέχρις ότου δέσει. Χορηγείτε στον άρρωστο τρία κουταλάκια την ημέρα.

Βήχας: Αναμιγνύετε ρακή και γαλαζόπετρα, τα χτυπάτε καλά στο μπουκάλι και κάνετε εντριβή του λάρυγγα (Η χρήση πρέπει να είναι εξωτερική διότι λαμβανόμενο το φάρμακο εσωτερικώς δηλητηριάζει).

Βλεννόρροια: Παίρνετε δυόσμο, φύλλα κυδωνιάς ή φλοιό, μια κουταλιά ζάχαρη και καλαμίδι και τα ανακατεύετε. Ακολούθως, πίνετε το ζωμό τους.

Δυναμωτικό φάρμακο: Βράζετε ύσσωπο (χόρτο) και το περνάτε από ψιλό πανί. Κάθε πρωί πίνετε αυτό αντί για τσάι.

Δυσκοιλιότητα: Βράζετε μουστάκια κουκουνάρας (καλαμποκιού) και πίνετε το νερό.

Εμμηνόρροια:

όταν έρχεται συχνά

Βράζετε κρασί αχλαδιάς και αφού το στραγγίσετε με νερό, κάνετε πικρό καφέ και τον πίνετε.

όταν αργεί να έρθει

Βράζετε και πίνετε 100 δράμια μαλλί άπλυτο, 100 δράμια φλούδα ασκαμιάς, 100 δράμια φλούδα κρεμμυδιού και κυπαρισσόμηλα και 100 δράμια πολυτρίχι. Πίνετε κάθε πρωί ένα ποτήρι του κρασιού.

Ευκοιλιότητα: Ζυμώνετε έναν κρόκο αυγού με 3 - 4 κουταλιές καφέ. Από το υλικό αυτό κατασκευάζετε χάπια από τα οποία παίρνετε 3 - 4 την ημέρα.

Καθάρισμα δοντιών: Καθαρίζετε καλά το αγιόκλημα, το καίτε σαν κάρβουνο και με τη σκόνη αυτή καθαρίζετε τα δόντια.

Καθαρτικά: Ελαιόλαδο, ροδολάδι, δαμάσκηνα, μάννα Καλαβρίας.

Κάλλοι: Αλείφετε τους κάλλους με γάλα συκόφυλλου, αναμεμιγμένο με σκόνη ζαμπούκου.

Κότσια χειρών: Βάζετε επάνω αγριόσυκα.

Ορχίτιδες: Σε πάνινη σακούλα βάζετε ζεστά βρασμένα κουκιά και την ακουμπάτε στους πρησμένους όρχεις.

Πέτρα στα νεφρά: Βράζετε μαϊντανό και πίνετε το νερό.

Πιτυρίδα: Χτυπάτε δύο κρόκους αυγών με σκόνη ξηρού συκόφυλλου, κάνετε αλοιφή και αλείφετε το κεφάλι.

Πληγές βαριές: Βράζετε φύλλο κερασιάς μέσα στο κρασί και το φύλλο αυτό το βάζετε στην πληγή. Βγάζετε το φύλλο και πλένετε την πληγή με ρετσινόλαδο.

Αλλος τρόπος

Χτυπάτε καλά ρακή, καμφορά και λάδι και επαλείφετε την πληγή, αφού την πλύνετε προηγουμένως καλά με σαπουνάδα.

Πολύποδας ρινός: Τρίβετε ένα ξηρό λουλούδι κολοκυθιάς και τη σκόνη αυτού τη ρουφάτε σαν ταμπάκο.

Πονόδοντος: Εντριβές των ούλων με σκόνη δεντρολίβανου και τσουκνίδας.

Αλλος τρόπος

Βράζετε ξύδι, αλάτι και μέλι και κάνετε γαργάρα.

Πόνοι στα νεφρά: Καίτε παξιμάδι μέχρις ότου κοκκινίσει καλά, το βάζετε στο νερό και πίνετε το νερό.

 

Πονοκέφαλος: Βράζετε κουκούτσια κυδωνιού και πίνετε το νερό.

Πονόλαιμος: Γλυκόριζα, γαργάρες με πιτουρόνερο και ριγανόζουμο, ροδόμελο, περιλαίμιο με ζεστά μαλλιά προβάτου.

Πόνος αυτιών: Ζωμός αψιθιάς με άσπρο κρασί, ζεστά επιθέματα μαλλιού προβάτου με γλυκό αμυγδαλόλαδο.

Αλλος τρόπος

Τηγανίζετε δύο κρόκους αυγών στο τηγάνι χωρίς να θέσετε σε αυτό τίποτα άλλο εκτός των δύο κρόκων. Το λάδι που θα εξαχθεί από τους κρόκους το εισάγετε στο αυτί με βαμβάκι.

Πούντα: Αναμιγνύετε κοκκινοπίπερο με ρακή και κάνετε 2 - 3 ημέρες εντριβές. Κατόπιν εμποτίζετε ένα τεμάχιο από άπλυτο μαλλί, το οποίο περιφέρετε σε ολόκληρο το σώμα ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Ρευματισμοί: Κάνετε αλοιφή από ένα φλιτζάνι νέφτι, 100 δράμια λάδι, ένα φλιτζάνι ξύδι, τρεις κόκκους αυγών και μια κουταλιά αλάτι και την αλείφετε στα πόδια.

Αλλος τρόπος

Βράζετε ξύδι και βάζετε επάνω στον αχνό τις γάμπες.

Ρευματόπονοι: Επαλείψεις με ζεστά τηγανισμένα φύλλα πράσου με λάδι. Χτυπάτε ασπράδι αυγού, λιβάνι, ελαιόλαδο, λάδι και επαλείφετε το πονεμένο μέρος.

Ρεύσεις: Βράζετε φύλλα ροδακινιάς και τα πίνετε.

(επιμέλεια: Δημήτριος Γκιζάνης, Φαρμακοποιός - Μέλος Advance, Ν. Σμύρνη)

Οι φωτογραφίες από την Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Ανέμη (http://anemi.lib.uoc.gr).

agioreitikesmnimes.gr

Οδηγός υγείας με βάση την ασθένεια

 

ΑΓΧΟΣ: Βαλεριάνα, Πασιφλώρα, Χαμομήλι, Τζινσενγκ, Τίλιο, Μελισσόχορτο, Μέντα, Λυκίσκος, Ιξός, Ανεμώνη, Σκουτελάρια, Βάλσαμο.
ΑΔΥΝΑΜΙΑ (ΑΤΟΝΙΑ): Αγγελική, Τσουκνίδα, Φασκόμηλο.
ΑΔΥΝΑΤΙΣΜΑ: Λουΐζα, Μάραθος, Αψιθιά
ΑΕΡΙΑ: Μαντζουράνα, Λουΐζα, Μάραθος, Θρούμπι
ΑΙΜΟΡΡΟΙΔΕΣ: Αχιλλαία, Λάπαθο, Πολύκομπο, Τσουκνίδα.

ΑΚΡΑΤΕΙΑ ΟΥΡΩΝ: Έφεδρα, Εκουΐζετο.
ΑΚΜΗ: Εχινάκια, Τίλιο, Φυτολάκα, Χαμομήλι
ΑΜΝΗΣΙΑ: Μελισσόχορτο, Τζινσενγκ, Θυμάρι, Μαντζουράνα.
ΑΜΟΙΒΑΔΕΣ: Σκόρδο, Απήγανος
ΑΜΥΓΔΑΛΙΤΙΔΑ: Γάλιο, Μύρο, Εχινάκια, Ύδραστις, Φασκόμηλο, Φυτολάκα, Αγριμόνιο.
ΑΝΑΙΜΙΑ: Τριφύλλι, Τσουκνίδα, Αγγελική, Λάπαθο, Κρόκος.
ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ: Τζινσενγκ, Μελισσόχορτο, Δίκταμο, Κάρδαμο σπόρος.
ΑΝΟΡΕΞΙΑ: Αγκινάρα, Αγγελική, Αψιθιά, Γαϊδουράγκαθο, Γεντιανή.
ΑΡΘΡΙΤΙΚΑ: Φασκόμηλο, Τίλιο, Σημύδα, Σπειραία, Κριθάρι, Αγγελική.
ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ: Βίσκος, Κράταιγος, Σκόρδο.
ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΩΣΗ: Ιξός, Τίλιο, Κράταιγος, Σκόρδο.
ΑΣΘΜΑ: Βάλσαμο, Ευκάλυπτος, Γλυ-κόριζα, Ρίγανη, Λεβάντα, Λομπέλια, Εφέδρα, Ινούλα
ΑΫΠΝΙΑ: Βαλεριάνα, Πασιφλώρα, Τίλιο, Λυκίσκος, Χαμομήλι.
ΑΦΘΕΣ: Αλταία, Βάτος, Τσουκνίδα, Τριαντάφυλλο.
ΒΗΧΑΣ: Βήχιο, Ρίγανη, Τσάϊ Βουνού, Βερμπάσκο, Νεπέτα, Γλυκάνισο, Μαρρούβιο, Πλάταγκο, Πριμούλα, Σύμφυτο, Ύδραστις, Ύσσωπος, Θυμάρι, Αλθαία, Ζαμπούκος, Φασκόμηλο, Πολυτρίχι.
ΒΡΟΓΧΙΤΙΔΑ: Αλθαία, Μολόχα, Βερμπάσκο, Μαρούβιο, Γλυκάνισο, Τουριλάγκο, Γλυκόριζα, Ευκάλυπτος, Θυμάρι, Κρόκος.
ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Γαϊδουράγκαθο, Άνηθος, Μάραθος, Τριγωνέλλα.
ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ: Αλθαία, Μολόχα, Γερά-νιο, Φασκόμηλο, Σπειραία, Φτελιά, Σύμφυτο, Υδράστις, Χαμομήλι.
ΓΡΙΠΗ: Δυόσμος, Αχιλλαία, Εχινάκια, Καγιέν, Τσάι Βουνού, Ζαμπούκος, Σινάπι, Ύδραστις
ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗ: Βασιλικός.
ΔΙΑΒΗΤΗΣ (ΣΑΚΧΑΡΟ): Αγκινάρα, Αγριμόνιο, Αμυγδαλιά, Καρυδόφυλλα, Αψιθιά, Λαγοκημιθιά, Τσουκνίδα, Μύρτιλλος, Φύλλα Ελιάς.
ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ: Αγριάδα, Σκορπίδι, Γένια Καλαμποκιού, Τσουκνίδα, Λουΐζα.
ΔΙΑΡΡΟΙΑ: Σπειραία, Αλχιμίλλα, Γόμα Αραβίας, Αψιθιά, Γεράνιο, Αγριμόνιο, Σύμφυτο, Τριαντάφυλλο.
ΔΥΣΕΝΤΕΡΙΑ: Βασιλικός, Καρυδόφυλλα, Λάπαθο.
ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ: Φύλλα Αιγύπτου, Αψιθιά, Κόλιανδρος, Χαμομήλι, Μέντα, Δίκταμο, Δυόσμος, Κάρδαμο, Φασκόμηλο, Μάραθος, Γαϊδουράγκαθο, Τριφύλλι, Μελισσόχορτο, Πιπερόριζα, Άκορος.
ΔΥΣΠΝΟΙΑ: Ευκάλυπτος, Ζαμπούκος, Βασιλικός.
ΕΛΚΗ (ΣΤΟΜΑΧΙΚΑ): Μύρο, Φασκόμηλο, Χαμομήλι.
ΕΛΚΗ (ΔΕΡΜΑΤΟΣ): Καλέντουλα, Εχινάκια, Ύδραστις.
ΕΛΚΗ (ΠΕΠΤΙΚΑ): Αλθαία, Σπειραία, Χαμομήλι, Δίκταμο, Λουΐζα.
ΕΓΚΑΥΜΑΤΑ: Αμυγδαλιά, Λυγαριά.
ΕΚΖΕΜΑ: Άρκτιο, Γάλιο, Τίλιο, Ίριδα, Στελάρια, Τριφύλλι, Τσουκνίδα, Ύδραστις, Χαμομήλι.
ΕΜΕΤΟΣ: Βαλλωτή, Γαρύφαλλο, Δυόσμος, Σπειραία.
ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ: Κρόκος, Τσιμιτσιφούγκα, Λυγαριά, Βάλσαμο.
ΕΜΜΗΝΟΡΡΟΙΑ (ΕΠΩΔΥΝΗ): Ανεμώνη, Βαλεριάνα, Τσιμιτσιφούγκα, Πετασίτης, Σκουτελάρια, Τζινσενγκ.
ΕΜΜΗΝΟΡΡΟΙΑ (ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ): Απήγανος, Αχιλλαία, Λυγαριά, Φλισκούνι.
ΕΜΜΗΝΟΡΡΟΙΑ (ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΡΟΗ): Αλχιμίλλη, Γεράνιο, Ύδραστις.
ΕΞΑΣΘΕΝΗΣΗ: Νταμιάνα, Τζίντζερ, Καγιέν, Ταραξάκο.
ΕΠΙΛΗΨΙΑ: Βαλεριάνα, Πασιφλώρα, Σκουτελλάρια, Ύσσωπος.
ΕΠΙΠΕΦΥΚΙΤΙΔΑ: Ευφραγία, Καλέντουλα, Χαμομήλι.
ΕΡΠΗΣ ΖΩΣΤΗΡ: Αχιλλαία, Ζαμπούκος, Ιξός, Πασιφλώρα, Βάλσαμο.
ΕΦΙΔΡΩΣΗ: Φασκόμηλο.
ΖΑΛΑΔΕΣ: Αψιθιά, Τριαντάφυλλο.
ΗΜΙΚΡΑΝΙΕΣ: Λεβάντα, Τίλιο, Χρυσάνθεμο.
ΗΠΑΤΟΣ (ΤΟΝΩΤΙΚΑ): Κενταύριο, Ταράξακο, Ίριδα, Αμυγδαλιά.
ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ: Γλυκάνισο, Γλυκόριζα.
ΘΡΟΜΒΩΣΕΙΣ: Αγγελική, Σκόρδο.
ΙΚΤΕΡΟΣ: Βερβένα, Βερβερίδα, Ταρά-ξακο, Λάπαθο, Γαϊδουράγκαθο, Λιναρόσπορος.
ΙΛΑΡΑ: Κολιτσίδα, Συκιά.
ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑ: Ζαμπούκος, Σολιντανγκο, Φυτολάκα, Χαμομήλι.
ΙΣΧΙΑΛΓΙΑ: Τσιμιτσιφούγκα, Βάλσαμο, Αχιλλαία, Μέντα.
ΙΛΙΓΓΟΣ: Μελισσόχορτο, Μαντζουράνα, Θρύμπα, Φασκόμηλο, Λεβάντα.
ΚΑΚΟΣΜΙΑ ΣΤΟΜΑΤΟΣ: Άνηθος, Μοσχοκάρυδο, Μάραθος
ΚΑΟΥΡΕΣ: Αλθαία, Σπειραία, Μολόχα, Σύμφυτο.
ΚΑΡΔΙΑ: Κράταιγος, Σκόρδο, Μελισσόχορτο.
ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ: Τζινσενγκ, Μελισσόχορτο, Βρώμη, Νταμιάνα, Σκουτελλάρια
ΚΙΡΣΟΙ: Κράταιγος, Καστανιά.
ΚΟΚΙΤΗΣ: Λομπέλια, Τουσιλάγκο, Τριφύλλι, Μάραθος, Ρίγανη.
ΚΟΛΙΚΟΙ: Αγγελική, Άνηθος, Βαλεριάνα, Πιπερόριζα, Μέντα, Κάρδαμο.
ΚΟΛΙΤΙΔΑ: Αγριμόνιο, Αλθαία, Σύμφυτο.
ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑ: Τσάϊ Βουνού, Αχιλλαία, Αγγελική, Ζαμπούκος, Ύσσωπος, Πιπερόριζα, Μέντα, Κάρδαμο.
ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΑΙΜΑΤΟΣ: Πιπερόριζα, Καγιέν, Σινάπι.
ΚΥΣΤΙΤΙΔΑ: Αγριάδα, Αρκτοστάφυλλος, Αχιλλαία, Τσουκνίδα.
ΚΥΤΤΑΡΙΤΙΔΑ: Αγριάδα, Μαϊντανός,
Κουμαριά.
ΛΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑ: Μολόχα, Βελανιδιά, Θυμάρι, Εχινάκια, Φασκόμηλο, Χαμομήλι, Αλθαία.
ΛΕΙΧΗΝΕΣ: Αχιλλαία, Καρυδόφυλλα.
ΛΕΥΚΟΡΡΟΙΑ: Αλχημίλλη, Μύρο, Ξενέκιο, Ύδραστις, Θυμάρι, Τριαντάφυλλο.
ΜΗΤΡΟΡΡΑΓΙΑ: Αλχημίλλη, Γεράνιο, Ύδραστις.
ΜΥΚΗΤΩΣΕΙΣ: Καλέντουλα, Μύρο.
ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ: Χελιδόνιο, Θούγια.
ΜΑΤΙΑ: Μποράντζα.
ΝΑΥΤΙΑ: Βαλλωτή, Μέντα, Δυόσμος, Μάραθος, Μελισσόχορτο.
ΝΕΥΡΑΛΓΙΑ: Βαλεριάνα, Ιξός, Τσιμιτσιφούγκα, Πασιφλώρα, Δενδρολίβανο, Χρυσάνθεμο, Βάλσαμο.
ΝΕΦΡΟΛΙΘΟΙ (ΠΕΤΡΑ): Αγριάδα, Αρκτοστάφυλλο, Σκορπίδι, Γένια Καλαμποκιού, Αγριμόνιο, Πολυκόμπι, Αλθαία.
ΟΙΔΗΜΑ: Ζαμπούκος, Κανέλλα.
ΟΡΑΣΗ: Μάραθος, Καρότο.
ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ: Καγιέν, Σενέκιο.
ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑ: Αγριάδα, Γένια Καλαμποκιού.
ΟΥΡΙΚΟ ΟΞΥ: Αγριάδα, Βερμπάσκο, Γένια Καλαμποκιού, Τσουκνίδα.
ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ: Χαρούπια Σπόρος.
ΟΥΛΙΤΙΔΑ: Μύρο, Φασκόμηλο, Φυτολάκα, Εχινάκια.
ΠΟΝΟΔΟΝΤΟΣ: Γαρύφαλλο, Δίκταμο, Γλυκάνισο.
ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ: Δενδρολίβανο, Ρί-γανη, Μέντα, Πράσινο Τσάϊ, Κολιανδρο, Σινάπι, Τριαντάφυλλο.
ΠΡΟΕΜΜΗΝΟΡΡΟΙΚΗ ΕΝΤΑΣΗ: Βαλεριάνα, Λυγαριά, Σκουτελάρια, Τίλιο.
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ: Αγριάδα, Νταμιάνα, Περδικάκι, Γένια Καλαμποκιού, Πολυτρίχι, Υδράγγεια, Σερενόα, Επιλάβιο, Αμυγδαλιά.
ΠΥΡΕΤΟΣ: Αγγελική, Πιπερόριζα, Νεπέτα, Αχιλλαία, Τριφύλλι, Αγριμόνιο, Χαμομήλι.
ΠΟΝΟΛΑΙΜΟΣ: Αγριμόνιο, Αχιλλαία, Ζαμπούκος.
ΠΙΤΥΡΙΔΑ: Δενδρολίβανο, Καρυδόφυλλα, Τσουκνίδα.
ΡΕΥΜΑΤΙΣΜΟΙ: Αγγελική, Άρκτιο, Άρνικα, Αχιλλαία, Ζαμπούκος, Σπειραία, Τίλιο, Τσουκνίδα, Τριφύλλι, Χρυσάνθεμα.
ΡΙΝΟΡΡΑΓΙΑ: Αλχιμίλλη, Καλέντουλα.
ΣΚΩΛΗΚΟΕΙΔΙΤΙΔΑ: Αγριμόνιο, Γεράνιο.
ΣΤΗΘΑΓΧΗ: Κράταιγος, Λεόνουρος.
ΣΥΚΩΤΙ: Αγκινάρα, Γαϊδουράγκαθο, Αψιθιά.
ΣΤΟΜΑΧΙ: Δίκταμο, Χαμομήλι, Μέντα, Λουΐζα, Γλυκάνισο, Κόλιανδρος, Δυόσμος, Κρόκος, Λουΐζα, Μάραθος.
ΣΤΡΕΣ: Ιξός, Χαμομήλι, Τίλιο, Σκουτελάρια, Πράσινο Τσάι.
ΤΑΧΥΠΑΛΜΙΑ: Βαλεριάνα, Λεόνουρος, Λεβάντα, Μελισσόχορτο.
ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΗ: Δάφνη, Δενδρολίβανο, Καρυδιά, Τσουκνίδα, Φασκόμηλο, Κρεμμύδι.
ΤΥΜΠΑΝΙΣΜΟΙ: Γλυκάνισο, Δενδρολίβανο, Κάρδαμο, Κόλιανδρος, Μάραθος, Μέντα, Φλισκούνι.
ΤΡΑΥΜΑΤΑ: Καλέντουλα, Δίκταμο, Χαμομήλι, Ζαμπούκος, Σύμφυτο.
ΥΠΕΡΚΟΠΩΣΗ: Τζινσενγκ, Μελισσόχορτο, Θυμάρι, Δενδρολίβανο.
ΥΠΕΡΤΑΣΗ: Κράταιγος, Ιξός, Βαλεριάνα, Τίλιο, Φύλλα Ελιάς, Μελισσόχορτο, Σκόρδο.
ΥΠΟΤΑΣΗ: Κράταιγος, Πιπερόριζα, Κόκκινη Πιπεριά.
ΥΠΕΡΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ: Πράσινο Τσάϊ, Σκόρδο.
ΦΛΕΒΙΤΙΔΑ: Καστανιά, Ιξός, Κράταιγος, Τίλιο.
ΦΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑ: Αγριμόνιο. Φασκόμηλο, Αλθαία, Ζαμπούκος
ΦΥΜΑΤΙΩΣΗ: Καρυδόφυλλα, Λεβάντα, Ρίγανη, Λάπαθο.
ΧΟΛΗ: Γαϊδουράγκαθο, Αγκινάρα, Λινάρι, Βερβένα, Ταράξακο.
ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ: Αγκινάρα, Ταράξακο, Φύλλα Ελιάς, Πράσινο Τσάϊ, Σκόρδο, Αντράκλα, Κιτρινόριζα.
ΨΩΡΑ: Γλυκάνισο, Λάπαθο, Κανέλα.
ΨΩΡΙΑΣΗ: Γαϊδουράγκαθο, Γάλιο, Ίριδα, Τριφύλλι, Άρκτιο, Λιναρόσπορος.
ΨΕΙΡΕΣ / ΨΥΛΛΟΙ: Σάσσαφρας.
ΩΤΙΤΙΔΑ: Αγκινάρα, Κισσός.
ΩΟΘΗΚΕΣ (ΠΟΝΟΙ): Ανεμώνη, Βαλεριάνα, Πασιφλώρα, Βάλσαμο. 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ο συνοπτικός αυτός οδηγός χρήσης γράφτηκε μετά από μελέτη διάφορων βιβλίων που είναι τα εξής:

Α. «Τα Φαρμακευτικά Βότανα της Ελλάδας»-ΕΚΔΟΣΕΙΣ Μ. ΜΑΚΡΗ.

Β. «Πλήρεις Οδηγίες Φαρμακευτικών Βοτάνων»-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΙΑΛΕΛΛΗ

Γ. «Νέα Oλισθική Βοτανοθεραπεία»-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

Δ. «Θεραπευτικά Βότανα»-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΡΟΥΜΠΟΥΚΗΣ

Ε. «Τα βότανα στην κουζίνα»-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΡΜΑΝΩΡ της Μ.&Ν. ΨΙΛΑΚΗ

Στ. «Θεραπευτικοί Χυμοί»-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΑΛΟΥ

Οι πληροφορίες για τις φαρμακευτικές ιδιότητες των βοτάνων και τις παθήσεις, που περιέχονται σε αυτό τον ιστοχώρο δεν αποτελούν ιατρική συμβουλή, συνταγή ή διακοπή φαρμακευτικής αγωγής.

Μερικά βότανα μπορούν να προκαλέσουν παρενέργειες ή να αλληλεπιδράσουν με άλλα φάρμακα και δε συνιστάται η αντικατάσταση φαρμάκων με τη χρήση οποιουδήποτε βοτάνου.

Για οποιαδήποτε πάθηση και θεραπεία πρέπει πάντα να συμβουλεύεστε το γιατρό σας!

Το  υλικό αυτό αλιεύθηκε στο ιστολόγιο   Τρικλοποδιά